Oğuzhan Abi Rahmetle

Vefat eden bir büyüğü, yol arkadaşlarının gönlündeki yeriyle anmak; hayatını abartısız, saygılı bir dille hatırlatacak bir film hazırlamak gerekiyordu.

Filmi arşiv fotoğrafları ve kısa, ağırbaşlı cümleler üzerine kurduk. Lacivert bir zemin üzerinde akan ince bir çizgiyi hayatın yolu olarak kullandık; fotoğraflar bu çizgi boyunca sırayla beliriyor. Hareketleri yavaş ve sakin tuttuk, yazıları sade bir karakterle yerleştirdik; müzikle birlikte izleyiciye düşünme payı bırakan bir ritim kurduk.

Anma programlarında ve sosyal medyada paylaşılan, duygusal ama ölçülü, kişinin hatırasına yakışır bir film ortaya çıktı.